بسم الله الرحمن الرحیم/ مولانا به حکایت حضرت علی علیه السلام برمی گردد و جایی که هر دو می دانند علی بن ابی طالب باید کشته شود به دست رکابدارش اما اختیاری نیست تا قضای الهی را برگرداند و امیرالمؤنین نیز خود، مشتاق مرگ است
بسم الله الرحمن الرحیم/ مولانا به نقد خودبینی برمی خیزد و در این میان گفتار صمیمانه او و خدا شکل می گیرد تلخ تر از فرقت تو هیچ نیست بی پناهت غیر پیچاپیچ نیست
بسم اللّه الرحمن الرحیم/ مولانا بار دیگر به خلق فعل و نوشته شدن قضای الهی می پردازد، قضای الهی معلوم است و تغییر نمی کند اما با این حال پرسش این است که قصاص برای چیست؟ مولانا این پرسش را بر زبان آن که مقدر شده تا حضرت علی -کرّم …
مبارز مشرک، در زبان مولانا، از جلوه حضرت علی ایمان می آورد تا آنجا که امیر المؤمنین به او می گوید: تو منی و من توام ای محتشم تو علی بودی علی را چون کشم
مولانا در این گفتار به باقی حکایت زید می پردازد و زید را رها از خواست ،محو نور خورشید الهی و گذر کرده از دنیا می شمارد ، پس از شرح بیت هایی که واقعه قیامت را بازنمود می کند به مبحث ریا و نفاق که آغاز راه دیگری است …
بسم اللّه الرحمن الرحیم مولانا به داستان زید با پیامبر علیه السلام بر می گردد و استدلالاتی می آورد که چرا نباید اسرار عیان شود و چرا باید در این دنیا امور غیبی در پرده باقی بماند
بسم الله الرحمن الرحیم/ در این گفتار مولانا از زیرکی لقمان در آشکار کردن اسرار غلامان می گوید و آن را به آشکار شدن اسرار در روز قیامت و در میان دوزخیان مرتبط می کند
بسم الله الرحمن الرحیم زید ، صحابی و یار نخستین پیامبر به عنوان نمونه ای از ولی خدا که آینه حقیقت است توسط مولانا در گفتگویی با نبی معرفی می شود ، اسراری را زید در برابر یار الهی خویش بیان می کند و مولانا این اسرار را در قالب …